سلام
با خیال تو اگر با دگری پردازم...
آه اگر عاطفت شاه نگیرد دستم
این نکته درباره داروهای روانپزشکی و داروهای افسردگی رو اینجا مینویسم فقط به امید عاقلانه تصمیم گرفتن مردم
جدای از تحقیقات واشنگتن پست در مقالات معتبرو...
همه اینها اعصاب رو تحریک و در نتیجه ضعیف میکنند.رسپیریدون تضعیف میکنه اعصاب رو قوت اینکه پاهات رو مالش بدهی و یا ورجه وورجه های عادی دلبخواهت رو بکنی ازت میگیره و این حرکتها درد رو در رگهای اعصاب ایجاد میکنه ،وقتی بخواهد ادم یکم زیادی سرش رو نگه داره روی سمت دیگه از شدت درد و فشار پشیمون میشه و منصرف میشه.فلانکسول ،هم مثل رسپیریدون داروی اعصابه رسپریدون ذهنت رو منحرف میخواست بکنه،این فلانکسول ذهن رو منجمد میخواد بکنه تا اصلا فکر نکنی...اما بعد که اثرش رفت انچنان درد اعصاب میاد و رگ ها یا مویرگهای اعصاب عجب ضعیف و درد ناک شدن انگار ده سال پیر شده آدم.
خب به امید روزی که هیچ روانپزشکی دارویی که برای خودش نمیپسنده برای مردم نپسنده و تجویز نکنه تا مادامی که چنین پیشرفت ضعیفی در تولید و ساخت دارو داریم و دلسوزی مردم برای مریضهای خانواده شون و به دارو نبستن ِ بی عاطفه ی اونها.
مرغ امین بنشین به پای دعا که هزاران دل ِ خسته و درد مند هست زیر سایه ی این دعا
هزاران مادربزرگِ چشم دوخته و
هزاران کودک اشک در چشم
پینوشت،اضافه کنم داروهام خارجی بودند و نه ایرانی.