من از ان روز که در بند توام ازادم

پادشاهم که به دست تو اسیر افتادم

رابطه ای با ادمهای نامهربان نمیخواهم داشته باشد آدم،هر قدر و هر ذره ای از نامهربانی که نفوذ کند در ادبیات آدم و احساس آدم.مگر راه مهربانی کردن با دنیا و مردم مرده که نامهربانی عین عفونت و سرطان قدرت ما را منحل کند...

بنده ی عشقم و از هردوجهان آزادم

آدم خوب کار درست ...بی ازار بی شر

اما آدم مهربان و با محبت ولی آزارنده و با اذیت

دومی را ترجیح میدم.کودک شاید دو مدل را میبیند

میبیند آنکه مهرومحبت کمتری دارد اما کار درست و معتبر است میاید او را انتخاب میکند و تصمیم میگیرد از او ی اولی پیروی کند.

اما یه آدم بزرگسال عاقل سراغ کدام ادم میرود؟اولی کم محبت و معتبر و کار درست

یا دومی مهربان و آزارنده

کدام اصل اخلاقی مهمتر است؟